Voor mama en oma 09-08-2008 * 09-08-2009

 

 

Het is alweer even geleden dat ik hier was, dus tijd voor een update.

Na een aantal weken naar het RRC geweest te zijn en vervolgens een evaluatie met de rev. arts mocht ik starten met het behandelprogramma. Er was wel één voorwaarde aan gesteld...........oeps, moest ik toch naar die maatschappelijk werker toe...........nee dus. De voorwaarde was dat ik een extra dagdeel beschikbaar was ivm inplanning. Dat betekende in mijn geval dus mijn werkuren van de dinsdag zien te verschuiven. Na overleg met mijn leidinggevende en de bedrijfsarts is dit dus aangepast voor de komende weken.

Vorige week ben ik dus echt gestart met de 1e afspraken. Inmiddels fysio, conditiegroep en afspraak bij de psych gehad. Normaliter begin je later met de conditiegroep maar omdat ik zelf altijd al naar de fitness ga heeft de fysio besloten om mij meteen hiermee te laten beginnen. Ik zit dus in een klein groepje met mensen die met hun laatste week bezig zijn binnen de revalidatie. Binnenkort zullen daar dan ws de nieuwere bij instromen.

Verder heb ik sinds vandaag een programma voor fietsen en wandelen. Dagelijks een vastgestelde tijd om deze 2 activieteiten te doen. Uiteraard mag ik daarnaast wel het functionele lopen en fietsen blijven doen, mits dit niet over de grens van belasting gaat.

Sinds vandaag heb ik ook het gevoel van, dit is goed voor mij. Ik leer veel over mijn lichaam en hoe ik daarmee omga. Niet altijd leuk om te horen en het gevoel van wat kan ik weinig. Daarnaast toch het doel voor ogen waar ik over een aantal weken kan staan.

Zeker met de fysio en ws ook met de ergo zal ik goede bruikbare opbouw krijgen. Ik merk nu al dat ik leerbare dingen uit de fysio meeneem en thuis toepas.

De ergo is weer terug van vakantie dus die tref ik maandag weer. De psych gaat straks 3 weken met vakantie, maandag hebben we nog een afspraak en ze zou mij een boek geven om in die tusseliggende periode te lezen. Normaliter gaat iemand in vakantie periode over naar een collega, in dit geval maatschappelijk werk. In mijn geval dus niet.

 

Ik heb voor de komende week voor het eerst een rooster wat goed aansluit op mijn werk en wat mij geen extra heen en weer rijden kost. Zouden ze het eindelijk snappen????

Oké, jullie zijn weer op de hoogte. Sommige vorderingen zal ik hier tussendoor opschrijven, andere dingen vind ik niet noodzakelijk om hier te noteren.

In ieder geval ga ik er nu mee aan de slag, het kost veel tijd, dicipline en inspanning zowel fysiek maar zeker ook mentaal.

Langzamerhand zal ik vertrouwd raken met de mensen die mij begeleiden en dit zal zijn invloed hebben op mijn inzet.

 

Voor nu nog een mooie quote:

 

 

 

  Het is even geleden dat ik hier gepost heb, dus tijd voor een update.

Sinds een maand werk ik weer mijn volledige uren bij het klantenservicecentrum en sinds 3 weken ben ik ook weer met het invalwerk op het consultatiebureau begonnen. Dit bleek goed uit te komen, want in 2 weken had ik meteen 6 invalbeurten, was wel iets teveel liet mijn lichaam me meteen merken.

Afgelopen week en deze week heb ik gelukkig geen invaluren staan dus weer tijd om mezelf op te laden.

 

De intake bij de revalidatie heeft wat opstartproblemen gehad, maar inmiddels zit er toch wel schot in. Met de fysio en de ergo heb ik de beginperiode net afgesloten, met de psychologe en de haptotherapeut staat er nog een afspraak op het programma. Het maatschappelijk werk ben ik 2x geweest, de 3e afspraak heb ik afgezegd. Na de 1e afspraak had ik al een onprettig gevoel, na de 2e afspraak werd dit niet anders. Na veel wikken en wegen heb ik de 3e afspraak dus gecanceld en gemeld geen vervolgafspraak te willen. Ze heeft me nog wel gebeld hierover en ik heb een korte uitleg gegeven. Nu is het zo dat in de beginfase alle afspraken verplicht zijn, maar ik vind op dit moment dat verdere afspraken met haar geen nut hebben. Het enigste wat ik nu vrees is dat dit gevolgen kan hebben in de beslissing om straks verder met mij te willen in het programma. Aan de andere kant vind ik het wel van belang dat ik mezelf heb laten horen in dit geheel en dat ik het zonde van de tijd vind om nog verder met haar af te spreken.

 

Verder ga ik weer 1x per week naar de fitness, naast de 2x per week die ik naar het MTC moet. Bij het MTC ben ik afgelopen weken wat minder geweest door andere afspraken, Hemelvaart, lang weekendje weg en komende maandag 2e Pinksterdag. Eigenlijk vind ik dat niet zo erg, want ik heb het wel een beetje gehad in die ruimte. Bij het fitnesscentrum zijn ze zeer recent nu ook met medische fitness begonnen en ws ga ik daar naartoe overstappen. Het hangt voor nu nog even af wie dan mijn behandelend fysiotherapeut wordt. Mijn voorkeur gaat nl uit naar degene die ik daar al 2 1/2 jaar ken vanuit de fitness. Hij gaat daar wel de begeleiding doen, maar is nog in onderhandeling of hij ook de fysiobehandelingen kan doen qua tijd. Ik wil nl geen nieuwe fysio hierin hebben die mij niet kent en niet weet wat er afgelopen jaren is gebeurd. Als het goed is weet ik komende week meer hierover.

 

Dus veel ontwikkelingen en dingen die lopen. Daarnaast doe ik mijn best om ook tijd voor mezelf te nemen. Het is fijn weer om buiten te zijn dus daar ben ik geregeld te vinden.

Voor nu voldoende gemeld, en dan maar weer afwachten wanneer ik me weer meld.

 

 

 

 

  Na een poos hier niets geschreven te hebben kom ik weer terug om e.e.a. neer te pennen. De periode na mijn val, het gips, alles daar rond om heb ik gemeld op www.smilealways.punt.nl

Zo hoefde ik niet tussen 2 loggen te heen en weren.

Nu mijn gewone leven ook weer deels is opgepakt kom ik hier weer terug om verder te schrijven over mijn revalidatie en sinds kort de beginstappen bij het Rijnlands Revalidatie Centrum (RRC). Geruime tijd stond ik al op de lijst voor een chronisch pijnprogramma i.v.m. mijn knie en heupproblemen. Mijn heup is gelukkig stukken vooruitgegaan na de operatie, mijn knie blijft een spelbreker zeker nu na mijn ongeval. Betere timing kon er dan ook niet zijn.

Het betreft een beginperiode van 4-5 weken waarin ik afspraken krijg bij maatschappelijk werk/psycholoog/ergotherapeut/fysio etc.etc. Daarna wordt er bekeken of zij mij iets kunnen bieden en of ik het inderdaad een toevoeging vind.

Qua afspraken plannen is het nog wat moelzaam daar, ze snappen nog niet helemaal dat ze me niet kunnen inplannen als ik werk. Zo kreeg ik voor deze week 4 afspraken toegestuurd waarvan ik er 3 moest afmelden. Jammer voor ze. Het staat wel goed in het rooster heb ik ontdekt, maar ja.......................

Deels kan dit ook komen omdat ze nu sinds een maand op 2 locaties werken, voordeel voor mij is dat ik dus niet naar Alphen a/d Rijn hoef maar hier in Leiden terecht kan, scheelt aardig wat reiswerk.

Ik zal proberen hier af en toe verslag uit te brengen van mijn afspraken daar en of ik er inderdaad wat extra's uit kan halen.

 

 

 

 

Het is echt winters buiten, gisteren een mooi zonnetje op het winterse landschap.

Het zag er droog uit op de straten, dus wilde ik even op de scooter weg.

Ging allemaal goed, totdat ineens mijn achterwiel onder me weggleed en ik op de grond lag voor ik ook maar iets kon doen. Ik reed niet snel, hooguit 5 km, dus was het echt pats boem op het wegdek.

Meteen voelde ik een ontzettende pijn in mijn knie en wist dat het foute boel was.

Er stopte meteen 2 auto's, 1 meneer kwam al meteen met een deken aanlopen.

En hoe treffend kan het zijn om juist bij een huisarts voor de deur onderuit te gaan..........hij was net even thuis voor lunchpauze en kwam al meteen met zijn tas aangelopen.

Even een snelle blik op mijn knie, maar nadat ik hem had verteld dat deze al niet zo goed was nam hij verder geen risico. Staan lukte niet, buigen en strekken ook niet. Bij elke beweging voelde ik het kraken en bewegen van binnen. Voor ik het wist had hij al een ambulance gebeld en contact opgenomen met mijn eigen orthopeed.

De politie kwam nog even langs, we hoorden ze al aankomen met sirenes terwijl hij juist een melding had gedaan van alles onder controle. Maar goed dat is hun protocol geloof ik.

Mijn scooter werd bij de huisarts in de tuin geparkeerd en ik in de ambulance.

Er zijn foto's gemaakt. Echt de knie onderzoeken zat er voor nu niet in. In ieder geval is er geen breuk te zien, dus voor nu een fikse kneuzing. Voor een normale knie al vervelend, maar voor een knie met artrose nog minder gunstig.

Ik hoefde gelukkig niet naar de EHBO, maar kon door naar de poli waar mijn eigen orthopeed was. Dit scheelde wel heel veel tijd gezien de drukte op de EHBO.

Over  1 1/2 week moet ik terug komen en dan kijken we verder. Voor nu ben ik even uitgerangeerd.

Lig of op bed of op de bank, wat tv kijken of lezen en tussendoor probeer ik te slapen.

Elke beweging doet pijn, dus de paracetamol en paracodeïne worden weer stevig aangesproken.

Goed begin van 2009.

 

 

 

 

Mijn voornemen was hier geregeld te schrijven.

Het lijkt voor nu even niet te lukken, dus ik las even een winterstop in.

Ik oefen nog steeds met Jeroen, samen zoeken naar haalbare

oefenstof voor mij.

Daarnaast ga ik weer even naar het MTC om samen met fysio te fitnessen.

Dit is voor mijn gevoel een stapje terug, na 2 jaar hier weer binnen te lopen is niet prettig. Uiteindelijk zal ik er het voordeel van inzien als ik stevigere spieren en dus meer kracht heb opgebouwd. Ongetwijfeld is dat dan weer van gunstig effect op balans en stabiliteitsoefeningen. Gelukkig mag ik het afwisselen met ook zelf nog naar de fitness toe te gaan, dit blijf ik voor nu 1x per week doen.

De dagen vliegen soms aan me voorbij, de ene beter dan de andere.

Naast knie en heup heb ik af en toe wat problemen in mijn schouder.

Per dag dus bekijken wat haalbaar is zonder hierbij mijn grens te overschreiden, wikken en wegen, bewust nadenken wat ik ga doen dus.

Zodra ik weer zin en tijd en energie heb laat ik horen hoe het me verder vergaat.

 

Liefs van mij.

 

Even tijd en zin om weer wat te schrijven, gewoon hoe het gaat en wat er afgelopen tijd allemaal is gebeurt.

Met Jeroen probeer ik aan alle kanten om mijn lichaam een beetje belastbaar te krijgen.

Naast de opbouw die we in mijn heup willen krijgen, heb ik ook wat strubbelingen met mijn nek/schouder die de nodige aandacht vragen, en dan heeft mijn knie ook ineens bedacht weer van zich te laten horen. Kortom, het is elke keer weer kijken wat we doen, op welke wijze, dingen uitproberen, creatief opbouwen zeg maar. Op dit moment lukt dit niet echt naar mijn tevredenheid, zie zelf weinig vooruitgang, dus af en toe ben ik een lastig pakketje mens voor wat therapie betreft.

Ik ben wel weer geregeld naar de fitness, had even een periode van geen zin, geen energie, gewoon even niet teveel mensen om me heen kunnen hebben. Dat voelt nu weer beter, ga nu ong. weer 3x per week heen op de wat rustiger momenten. Na het sporten af en toe de sauna in of onder de zonnebank om mijn lichaam wat extra warmte te geven.

Dan was er ook nog dat stukje Sophia gebeuren, nou dat heb ik dus afgekapt. Na allerlei lijsten ingevuld te hebben, niet echt een klikgevoel te krijgen met de mensen daar, een afspraak die niet door kon gaan, een agendaplanning van hun kant die me tegenstond etc. heb ik besloten dat ik er geen goed aan doe om met hun een trajekt aan te gaan.

Hoe toevallig was het dan toen er een oproep van het Rijnlands Revalidatie Centrum door de brievenbus kwam. Geen idee waarom want ze hadden me toch doorverwezen naar de Sophia??????

De arts daar snapte het ook niet helemaal, maar goed toen ik hem vertelde op dit moment niet naar de Sophia te willen hebben we samen afgesproken dat ik bij hun op de lijst sta. Het fijne is dat ze vanaf febr/mrt ook in Leiden een afdeling starten voor het chronische pijntrajekt. Dus dan hoef ik niet naar Alphen a/d Rijn en zal de wachtlijst ook aanzienlijk korter zijn.

Dus alles gaat hier door, ups en downs, oefenen en fitnessen, werken en relaxen.

 

 

 

  

 

 

Het was de bedoeling om na de evaluatie bij de Sophia hier iets te melden hoe nu verder daar. Nou, kan er heel kort over zijn: ik heb daar afgehaakt.

De evaluatie kon niet doorgaan, omdat ze ziek was. De evaluatie met iemand ander was niet mogelijk, en een nieuwe afspraak maken was ook al iets lastigs, 1e mogelijkheid zou 1/2 november zijn. Dat was ik dus echt niet van plan om zo lang te wachten op verdere stappen hierin.

Wat ook meespeelde was dat ik van het RRC een uitnodiging had ontvangen voor een gesprek met hun revalidatiearts???????????????? Ik heb ze gebeld, want dit vond ik een beetje vreemd aangezien ze alles naar de Sophia hadden doorgestuurd. Waarom wilde de arts van het RRC mij dan weer spreken. Ze keek het even na voor mij en toen bleek dat de Sophia een verslag over mijn intakegesprek naar RRC had gestuurd, aan de hand daarvan wilde de arts dus een afspraak met mij.

Ik vond dit erg vreemd klinken, waarom sturen ze zo een verslag daarheen als zij mij in traject nemen??? Ik heb dit ook maar eens bij de Sophia nagevraagd, hun argument is dat ze altijd verslag uitbrengen naar degene die je verwijst............................oké maa ik ben toch niet door het RRC naar jullie verwezen.

Ik ben alleen naar jullie overgestapt omdat de wachtlijst bij het RRC zo lang was op dat moment.

In ieder geval heb ik voor nu besloten om geen verder afspraken bij de Sophia te maken. Hun werkwijze vind ik wat vaag overkomen, en tot nu toe krijg ik alleen maar praatafspraken toegezonden, terwijl ik heb aangegeven 31 juli geopereerd te zijn dus een stukje begeleiding van fysio/ergo zou op dit moment erg welkom zijn geweest.

Ik ga dus 5 november naar het RRC, gewoon omdat ik heel benieuwd ben wat de reden voor deze uitnodiging is. Dan kan ik ze meteen melden hoe het er nu voor staat.

Op dit moment heb ik oefentherapie bij Jeroen en probeer geregeld te fitnessen.

Fietsen gaat echt ontzettend goed, lopen blijft nog lastig, vooral afstanden lukken me niet zonder pijn en vermoeidheid in mijn benen.

De beweeglijkheid is wel toegenomen, en over het algemeen heb ik goede vorderingen gemaakt.

Al met al was de operatie dus niet voor niets geweest gezien de resultaten die ik nu al geboekt heb. De rest heeft zijn tijd ws nodig, hopelijk komt daar ook weer langzamerhand verbetering in.

 

 

 

 

Ik ben woensdag naar de Sophia geweest voor intake gesprek met psycholoog en vervolgens 1 1/2 uur lang lijsten ingevuld.

Volgende week donderdag hebben we hier een evaluatie over.

Voor nu laat ik het even gebeuren, heb ook niet de spirit om hier een hele log over te maken.

 

Met mijn heup gaat het op zich wel goed. Qua belasting blijf ik voor mijn gevoel nu op hetzelfde zitten. Zodra ik zwaarder ga oefenen reageert hij direct, dus moet hele kleine stapjes hierin nemen.

Jeroen is nu met vakantie dus ga ik een paar keer naar Hans toe. Uiteraard zit er wel verschil tussen mensendieck en fysio , maar voor nu een goede tussenoplossing.

 

Ik zal proberen om na de evalutatie meer neer te schrijven.